Συνέχισε και συ την ιστορία της Τζο Γώγου, πρόσθεσε νέα πρόσωπα και νέες περιπέτειες! Αλλά προσοχή μη τη σκοτώσεις (τουλάχιστον όχι ακόμα). Άφησε την να περιπλανηθεί.. έχει όλη τη ζωή μπροστά της!

Συνεχίζετε την ιστορία του προηγούμενου από σας μπλόγκερ. Καλά θα ήταν να μη ξεπερνάτε τις 4-5 γραμμές, αλλά αν έχετε έμπνευση γράψτε όσο πάει! ΠΡΟΣΟΧΗ στη σύνδεση με τα προηγούμενα! Μη βάζετε όρια στη φαντασία σας!

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Το τέλος ή μια νέα αρχή;

            Χτυπάει το κουδούνι του, η πόρτα ανοίγει τον βλέπει μπροστά της,(δεν είχαν ξανά συναντηθεί μόνο στο φεις μπουκ εκεί γνωρίστηκαν και έπλεξαν το ειδύλλιο)ψηλός εύσωμος ,μελαχρινός -πέρασε μέσα της είπε χαμογελώντας,έτσι χωρίς πολλά λόγια το πάθος τους έριξε στο κρεβάτι,υπέροχες στιγμές έρωτα,πάθους ηδονής, ατελείωτο σεξ, ήταν αυτό που τις έλειπε πραγματικά... και ενώ απολάμβανε τις ερωτικές στιγμές, ζώντας στα ουράνια από τους πολλαπλούς οργασμούς,ένας ήχος τραγουδιού την πέταξε στη γη.."ένα θα μαστε για πάντα εμείς, δεν θα μας χωρίσει κανείς καρδιά μου"το ξυπνητήρι του κινητού...φτουσου φωνάζει όνειρο ήταν..είπα και εγώ τόση ευτυχία σε μένα!!Είχε καιρό να δει ένα καλό όνειο, συνήθως έβλεπε εφιάλτες! Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είδε μια εξαθλιωμένη εικόνα! Τίποτα δεν θυμίζει την ολόφρεσκη κοπέλα που πριν από λίγους μήνες είχε κατέβει Αθήνα για να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα. Μάζεψε λίγα ρούχα έκλεισε το κινητό της δουλειάς και έφυγε για το πατρικό της... είχε χρόνια να δει τους γονείς της, ίσως τώρα που έγινε διάσημη να της συγχωρούσαν το λάθος (για εκείνους) να γίνει γυναίκα και να ξεκινήσει καριέρα στο τραγούδι.
           Μετά από ένα πολύωρο ταξίδι η Τζο έφτασε στο χωριό της. Είχαν αλλάξει πολλά πράγματα από την μέρα που έφυγε.. στην πλατεία του χωριού της πρόσεξε την προτομή ενός ευεργέτη του χωριού: "Άραγε θα έχω την τιμή να κοσμήσω με την προτομή μου την πλατεία;;;" Σκέφτηκε και ανηφόρισε προς το πατρικό της.Χτύπησε το κουδούνι και ένας άντρας της άνοιξε τη σιδερένια πόρτα...ήταν ο πατέρας της Ιωάννης Κατσάμπας. H Τζο μετά την εγχείριση πήρε το επίθετο της μητέρας της γιατί θεώρησε πως είναι καλύτερο για την καριέρα της."Τι θες εσύ εδώ;;" Είπε με βαριά φωνή ο άκαρδος πατέρας της."Θέλω εσάς!!! "Έίπε με τρεμάμενη φωνή η Τζο και έβαλε τα κλάματα."Για μας δεν υπάρχεις πια.. φύγε! Να πας πίσω στην Αθήνα! Δεν ανήκεις εδω..."Είπε ο σκληρός και άκαρδος πατέρας!"Είμαι το μονάκριβο παιδί σας, είμαι ο καρπός του μεγαλύτερου έρωτα που έζησες ποτέ!!!" Είπε η Τζο και είχε απόλυτο Δίκιο!Τότε ο άκαρδος, σκληρός και ατάραχος πατέρας λύγισε, δάκρυσε και αυτός.. τα δάκρυά του σχημάτισαν ρυάκια που γρήγορα μετατράπηκαν σε ορμητικά ποτάμια! Αγκαλιάστηκαν και μπήκαν στο φτωχικό τους.

"Που είναι η μάνα;;; "Αναρωτήθηκε η Τζο.
"Αγόρι μου.. ε, συγνώμη κορίτσι μου, η μητέρα σου.."
"Η μητέρα μου τι;; Τι έπαθε η μάνα μου πατέρα;;;"
"Κορίτσι μου η μητέρα σου..."
"Ναι...πες το!"
"Η μητέρα σου άφησε το σπίτι.. εξαφανίστηκε εδώ και δύο χρόνια, κανείς δεν ξέρει που είναι!" είπε ο σαστισμένος πατέρας και ξέσπασε σε λυγμούς !Ήταν φτωχός και ανήμπορος να βοηθήσει στην υπόθεση της εξαφανισμένης και άτυχης μητέρας.

-Πατέρα έχω σχέσεις με την αστυνομία θα σε βοηθήσω να βρεις την άτυχη και εξαφανισμένη μάνα!
-Έχεις σχέσεις με την αστυνομία;;; Παιδί μου που έμπλεξες;;;

           Τα Χριστούγεννα έρχονται, η Τζο είχε προγραμματίσει να περάσει τις γιορτές οικογενειακά χωρίς μπλεξίματα. Είχε κλείσει και μια εμφάνιση στο μαγαζί που εμφανίστηκε για πρώτη φορά. Ίσως ο πατέρας της να ερχόταν να τη δει και live. Ίσως..Το χωριό της το Άνω αυλάκι, είχε φωτιστεί με χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια, και στο κέντρο της πλατείας είχε στηθεί ένα τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο, τύφλα να είχε του Συντάγματος.Όμως στο πατρικό σπίτι της Τζο τα Χριστούγεννα δεν είχαν εμφανιστεί ακόμη! Πλανιόταν στον αέρα...η θλίψη της απουσίας της μάνας.Θυμήθηκε τα σκληρά λογια που καποτε της είχε πει: Εγώ δεν εχω κόρη, γιο είχα και πέθανε! Όμως ο ομφάλιος λώρος με τη μάνα δεν είχε κοπεί και τώρα η Τζο αναρωτιόταν που να βόσκει η μάνα της.Παίρνει στα χέρια της το κινητό και σχηματίζει τον αριθμό της Νικολούλη, αποφασισμένη να τη βρει και να περάσουν Χριστούγεννα όλοι μαζι, σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια...Η Νικολούλη άλλο που δεν ήθελε να κάνει μία εκπομπή με θέμα την εξαφάνιση της μητέρας μιας σταρ! Γι΄αυτό κανόνισε να βγει live παραμονές Χριστουγέννων και να ασχοληθεί αποκλειστικά με την υπόθεση αυτή..
Το θέμα όμως είναι ένα: Μήπως η εξαφανισμένη και άτυχη μητέρα δεν ήθελε να βρεθεί;;

            Η Ελπίδα Ευτυχία Χαρά Γώγου στα νιάτα της ήταν μια καλλονή ήταν το μήλο της έριδος για όλους τους άντρες του χωριού και όχι μόνο!Μόλις έκλεισε τα 17 οι γονείς της έκριναν πως έφτασε η ώρα να κάνει οικογένεια. Μόλις μαθεύτηκε αυτό όσες οικογένειες είχαν αγόρι μεγαλύτερο από 17 έστελναν διάφορα καλούδια για να δελεάσουν την όμορφη νεαρή. Η Ελπίδα Έυτυχία Χαρά είχε άλλα σχέδια.. ήθελε να φύγει από το χωριό, να δουλέψει σκληρά και να κάνει καριέρα στο τραγούδι και στο θέατρο. Εκείνη την εποχή όμως οι γονείς είχαν το πρώτο και τον τελευταίο λόγο! Έτσι τα όνειρά της για καριέρα τις έμειναν παγωμένα μέχρι την μέρα που το έσκασε!!! Από ποιόν;;; Μα φυσικά από το πατέρα του παιδιού της, τον σκληρό και άκαρδο Ιωάννη Κατσάμπα που μετέτρεψε σε σκλάβα του τη υπέρλαμπρη γυναίκα! Ο Ιώαννης δεν ήταν ούτε ο πιο όμορφος, αλλά ούτε ο πιο πλούσιος..ήταν όμως ο πιο έξυπνός! Έπεισε την Ευτυχία Ελπίδα Χαρά, πως ήταν το κλειδί της για καριέρα και έτσι την παντρεύτηκε. Τα χρόνια του γάμου τους ήταν δύσκολα.. Δύο μήνες μετά την εγχείρηση του Γιάννη, η Ελπίδα Χαρά Ευτυχία άφησε το σπίτι της με την δικαιολογία να συναντήσει το γιο της και να τα ξαναβρούνε.Αυτό όμως δεν έγινε ποτέ! Η Ελπίδα Χαρά Ευτυχία το έσκασε με το πρώτο αεροπλάνο που ήταν διαθέσιμο για την Αμερική!!! Στο σπίτι δεν άφησε τίποτα που να την θυμίζει μόνο ένα γράμμα, μέσα σε μια βαλίτσα με τα αντρικά ρούχα της Τζο.
           Ξημέρωσε Χριστούγεννα Η Τζο έβαλε καφέ και έκατσε δίπλα στη σόμπα να ζεσταθεί. Εκείνη την ώρα γλιστράει από τα χέρια της η κούπα του καφέ και κάνει ένα πάτωμα άνω κάτω!!! Αμέσως, πηγαίνει στην αποθήκη να πάρει την σκούπα, εκεί ήταν και η γκρι βαλίτσα, η βαλίτσα με τα ρούχα του Γιάννη! Ποιου Γιάννη;;; Μα φυσικά του παλιού της εαυτού! Άνοιξε σιγα-σιγά την γκρι βαλίτσα και άρχισε να ξεδιπλώνει τα πουκάμισα, τα παντελόνια, τα πουλόβερ, την φόρμα για τα χωράφια και τα υπόλοιπα ρούχα.. Χαμογέλασε γλυκά.. ένα δάκρυ έτρεξε από το δεξί της μάτι και αμέσως μετά ένα ακόμη από το αριστερό...Σύντομα τα δάκρυα έγιναν ποτάμια που έτρεχαν ορμητικά από τα γαλάζια ματιά της!! "Είμαι η Τζο τώρα, έτσι έπρεπε να γίνει! "Είπε καθώς σκούπισε τους καταρράκτες που έρρεαν ορμητικά από τα γαλάζια μάτια της.Εκεί που μάζευε τα ρούχα ένα γράμμα έπεσε από ένα παντελόνι. Το γράμμα έγραφε:" Φρόντισε πάντα να υπερασπίζεσαι αυτό που είσαι, όποιος ή όποια είσαι, φρόντισε τον εαυτό σου!!! Κυνήγησε τα όνειρα σού και μη φοβάσαι τίποτα! Μη με ψάξεις γιατί δεν θα με βρεις, εγώ θα σε βρω όταν το θελήσω! Σ' άγαπώ πολύ.. Η μητέρα σου."
            Η Τζο μάζεψε τα ρούχα, έβαλε το απρόσμενο γράμμα της μητέρας της στο στήθος και έφυγε για το μαγαζί. Ήταν Χριστούγεννα και όπως κάθε τέτοια μέρα η Τζο είχε live. Ντύθηκε και στις δώδεκα και ένα βγήκε στη σκηνή. Από κάτω ο πατέρας της, την χειροκροτούσε και την έρανε με λουλούδια!!! Και το επόμενο πατέρα για σένα είπε η Τζο και όλοι πάγωσαν!!!!!!
Παγώσατε συγχωριανοί;;; Ναι, είμαι ο Γιάννης!!!! Χαμογέλασε και συνέχισε το πρόγραμμα,δεν μπόρεσε όμως να μη λυγίσει !!! Δάκρυα έτρεξαν από τα γαλάζια μάτια της Τζο, σχηματίζοντας ρυάκια.. λίγο μετά τα ρυάκια έγιναν ορμητικά ποτάμια, που σχημάτισαν καταρράκτες, που έτρεχαν από τα γαλάζια της μάτια! Η καρδιά του σκληρού πατέρα έλιωσε, σηκώθηκε στη πίστα, πατέρας και κόρη αγκαλιαστήκαν και λιποθύμησαν κι δυο!!!

         Τα γαλάζια της μάτια ειχαν πρηστεί και ειχαν κοκκινίσει, απο το κλάμα. Της έλειπε η μάνα της. Όσο κι αν ο πατέρας της την ειχε πια αποδεκτεί η μάνα ήταν καημός!Οταν επέστρεψε απο την μπουζουκερί έκατσε πλάι στο τζάκι και άρχισε να ξανακοκινίζει. Τα γαλάζια της μάτια μοιαζαν με θάλασσα που την πότισαν ρόδα!!!!!!Πήρε το γράμμα και το πέταξε μέσα στο τζάκι,όπου ενα μικρό κουτσουράκι σιγοκαιγόταν. Αμέσως το χαρτί έγινε στάχτες.Η Νικολουλη και οι ερευνές της δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και η Τζο αρχισε να χανει τις ελπίδες της.Ξάπλωσε στο παιδικό της κρεβάτι και ένιωσε και πάλι υγρά τα γαλάζια της μάτια. Όταν ξύπνησε ειχε πάει μεσημερι! Ο πατέρας της ειχε ψήσει κάτι μπριζολίδια στο τζάκι και τα τσακίσανε, βρέχοντας την καταπιονα τους με βαρύ κοκκινο κρασί. Επειτα τσακίσανε κατι κωκάκια απο το ζαχροπλαστείο του χωριού με το θρυλικό όνομα : Χαρά.Η Τζο καθώς έλιωνε το κωκακι στο στομα της σκεφτηκε και πάλι τη μανα της! Ποσο δυστυχισμενη ηταν!;
          Έπρεπε να επιστρέψει στην Αθήνα...και δεν ειχε καταφερει να συγκεντρώσει την οικογενεια! -Πατέρα θες να μεινω εδω για Πρωτοχρονια;
-Ό,τι θες παιδι μου! Αν μπορεις, μείνει, αν εχεις δουλειές άμε στο καλό.
-Θα συνεχισεις να ψαχνεις τη μαμα;
-Η μανα σου παιδί μου κάνει τη ζωή της. Δε θα γυρίσει ποτέ ξανα στην Ανω Ραχούλα. Καλό θα είναι να κοιτάξουμε όλοι τη ζωη μας.
-Εντάξει πατέρα μα ανησυχώ για σένα!

-Να μην ανησυχείς! Να πας στο καλό και θα τα καταφέρω μια χαρά.
Η Τζο πακέταρε και αποχώρησε απο το χωριό! Όταν το τζιπ της άφηνε τον μικρό χωματόδρομο, η γειτόνισσα η Ευτέρπη έμπαινε κρυφά στο σπίτι τους, ενώ ο πατέρας της Τζο, έκλεινε πονηρά τη πόρτα πίσω!Η παράνομη σχεση τους δεν ειχε ακομη μαθευτει! 
         Η Ευτερπη ηταν χηρα με δυο παιδια παντρεμενα στην Σαλονικη.
Μονη κι έρμη ήρθε και ενωσε τη μοναξια της με εκεινη του Ιωάννη Κατσάμπα, παρατημένου συζύγου!Στο μικρό χωριό οι ψιθυροι περιοριστηκαν στην Τζο και τα κουτσομπολιά δε προκαμαν να αγγιξουν το δεσμό τους.Η Τζο ειχε ψυλιαστεί το ειδύλιο, όταν η Ευτερπη τους καλεσε να φανε μαζι της τα Χριστούγεννα! Αλλα ειχε ευγενικά αρνηθεί γιατί ήθελε να περάσει λίγες ώρες με τον πατερα της! Ωστόσο η Ευτερπη τους είχε φερει κατι πολυ γευστικά σουτζουκάκια, αλλά και φρέσκο τζατζικάκι, και μερικά μελομακαρονα.Μπορεί να μην ηταν αυτή η καλυτερη εκβαση για την οικογενεια της, αλλα αρχισε να κατανοει τον πατερα της που μονος πορευοταν στο μακρυ ταξιδι της ζωης του! Κι η μοναξια δε παλευεται! Έτσι έκανε τα στραβα μάτια κι αποφασισε να φυγει νωριτερα για την Αθηνα για να αφησει το ζευγαρι να ζησει τον ερωτα του.Κάτι που τελικά έγινε.

           Στο δρόμο για την Αθήνα η Τζο αποφάσισε πως ήταν καιρός να αρχίσει να λύνει τα προβλήματά της!Η Τζο θα μπλέξει με τη μαφία για να βρει και να εξοντώσει τον πανούργο, σατανικό, αιμοβόρο, κακούργο Βάγγο!!! Και να λυτρώσει την ψυχή της αδικοχαμένης και αγαπημένης φίλης της Πετρούλας!Σαν σίφουνας έφτασε στην Αθήνα.. αμέσως πήρε τηλέφωνο τον Alan Mccain! 
-Γεια σου Allan, είμαι η Τζο.
-Τζο;;; Μα τι συνέβη;;
-Τι συνέβη;;;
-Ναι, τι συνέβη και με πήρες τηλέφωνο;;
-Κύριε Allan σας πήρα τηλέφωνο να σας πω,ότι θα βγω στην παρανομία!!!
-Τι;;;
-Θα γίνω μια πόρνη για να ανακαλύψω που κρύβεται ο Βαγγος και να τον κλείσω για πάντα στη φυλακή!
-Αυτό είναι επικίνδυνο !
-Το ξέρω.. αλλά μόνο εγώ μπορώ να αναγνωρίσω το πρόσωπο του πανούργου, κακούργου, αιμοβόρου και σατανικού Βάγγου!
-Μα Τζο...
-Δεν είμαι πια η τζο!!! Είμαι η Τζορτζέλα, μια πόρνη πολυτελείας! Μη μάθει κανείς το σχέδιο μας, ο Βάγγος έχει παντού διασυνδέσεις!!!
-Τζο άκουσε με!!! Είσαι άμαθη στη νύχτα!
-Χαχαχα εγώ είμαι παιδί της νύχτας!
Είπε η Τζο και έκλεισε το τηλέφωνο.Ντύθηκε και πήγε στο ρεβεγιόν του Ψινάκη, για να αλλάξει χρόνο!

 -Είσαι θεά αγαπη μου, σημερα. Φωναξε ο Ψινακης μόλις την ειδε!
-Ηλία μου, σε ευχαριστώ! ειπε εκείνη κοκκινίζοντας.
-Ελα μωρή πιες μια σαμπανια και κάνε κέφι! Σου ευχομαι μεγαλη καριερα και γεματα σκελια το νεο χρόνο.

Η Τζο δεν ήταν μαθημένη σε τέτοιους αστεισμούς. Πήρε ένα ποτήρι σαμπάνια και κάθισε προσεχτικά κρατώντας την μακρια κοκκινη τουαλέτα της, πλάι στο αρχοντικό τζάκι με χρυσά τελειώματα. Ειχε αποφασίσει να χαράξει νεους δρόμους στη ζωη της! Θα σκοτωνε τον Βάγγο, θα εκανε μια ακομη πλαστική στα βυζιά της, θα ισιωνε τη μυτη της και θα αφοσιωνοταν στη καριερα της, χωρις να εχει καμια σχεση με το μαυρο παρελθόν της! Χαμενη στις σκεψεις της, δεν ειδε τον Κωνσταντίνο που την είχε πλησιάσει και την κοιτούσε. Ξαφνικά την διέκοψε από το μελλοντικό της ταξίδι η φωνή του:
-Λατρεμένη μου Τζο, τιμή μου που σας γνωρίζω!
-Να ειστε καλά! Μα ποιος ειστε;
-Ω, με συγχωρείτε! Να συστηθώ. Κωνσταντίνος Χοενσταουφκενζεν, την γνωστής γερμανικής ευγενικής γενιας. Τρίτος απόγονος του στρατηγού Χοενσταουφκέζεν.
-Μα μιλάτε πολύ καλά τα Ελληνικά, για Γερμανος.
-Έκανα πληθώρα σπουδών στα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Είναι μεγιστη τιμή μου που σας γνωρίζω.Και θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη τιμή μου, αν καποιο απογευμα με συνοδευσετε για ένα απεριτιφ στη Μεγαλη Βρετανία.Το ξενοδοχείο θα εννοεί, σκέφτηκε δειλά η Τζο. Μα τι σχέση εχω εγω με εναν Γερμαναρά; Ας φανώ ευγενική και βλέπουμε πως θα τον απομακρύνω στο μελλον.

-Μετά χαράς να σας συνοδεύσω! Ειπε γεματη ευγενεια. Με συγχωρείτε τώρα να πάω να φρεσκαριστώ.
           Φευγει με γοργό βήμα και κατευθυνεται προς τις τουαλέτες! Τόση χλιδή την είχε θαμπώσει και κουράσει μαζί. Εφτιαξε λίγο μια τούφα από τα μαλλιά της που πεταγόταν αδέξια, τράβηξε το στήθος της λίγο πιο ψηλά και αναλογίστηκε πως ναι σιγουρα οπωσδηποτε χρειαζοταν μια επέμβαση.Μπήκε ξανά στη μεγάλη σάλα και άρχισε να παρατηρεί τον κόσμο. Μεγαλεία εκεί μέσα.Τι τυχερη που ήταν. Στην άκρη της σάλας είχε πιασει ψιλή κουβέντα ο ΓΑΠ με τον Σαμαρά και χασκογέλαγαν. Πιο δίπλα η Μπεκατόρου συζητούσε με τη Ντόρα ενώ η πετρούλα κουνουσε το ντεκολτέ της στον Ρουβά και φωναζε χαρουμενη: Οh blue eyes, blue eyes.H Tζο χαμογέλασε! Έπρεπε να κάνει το παν για να ενταχθεί σε αυτή την υψηλή κοινωνία. Έβλεπε απαο μακρυά τον Κωνσταντίνο Χοεν να κατεβαζει διαμιας ενα καναπεδάκι, και σκεφτηκε πως ισως αυτος ο αντρας να ηταν η ευκαιρία της ζωης της. Για μια στιγμή σκέφτηκε αν θα ηταν πρεπον να τον πλησιασει και να του μιλήσει. Έκανε περα αυτες τις σκέψεις και κατευθυνθηκε προς το μερος του με ταχύ βηματισμό."Κύριε Χόεν.." είπε διστακτικά η υπέρλαμπρη Tζο."Πάρε αυτό!!!" Της είπε με αισθησιακή φωνή ο Χόεν και τις έδωσε ένα σοκολατάκι!"Ω,κύριε Χόεν τι γλυκό που είναι, με λιγώσατε νυχτιάτικαα!!" Είπε ντροπαλά η Τζο και έσκυψε το κεφάλι.
-Λοιπόν Τζο πια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;;
-Ένας φόνος!!! Είπε αυθόρμητα η Τζο και γρήγορα το άλλαξε χαριτολογώντας ότι πρόκειται για νέο τραγούδι της.
-Μαρέσει να γνωρίζω ανθρώπους της τέχνης Τζο, μου ανοίγουν νέους ορίζοντες, με κάνουν και ονειρεύομαι ότι ίσως και γω κάποια μέρα ανακαλύψω το κρυφό ταλέντο μου!
-Χαχαχα θα σας χάριζα ένα ρεφρέν αλλά έχω ένα πονόλαιμο και λέω να μη ζορίσω την φωνή μου.. αγαπητέ.
-Καλώς...
-Εσένα Κώστα.. μπορώ να σε λέω Κώστα έτσι;;
-Μα, φυσικά μπορείς..
-Εσένα Κωστα πια είναι όνειρά σου;;
-Από μικρό παιδί ήθελα να ζήσω μια περιπετειώδης ζωή, να κάνω ταξίδια, να γνωρίσω νέο κόσμο.. σκέφτομαι την Άνοιξη να ανέβω στα Έβερεστ..
-Έβερεστ;;; Τι είναι αυτό;;
-Χαχαχα είσαι τόσο όμορφη ότι δεν καταλαβαίνεις κάτι.. Το Έβερεστ είναι η υψηλότερη κορυφή στον κόσμο, από κει μπορείς να απολαύσεις την πιο όμορφη θέα!!!
-Άντε...
-Ναι, εκεί θέλω να πάω..

        Η Τζο ήθελε τόσο πολύ να πάει εκεί, αλλά ντρεπόταν να του το ζητήσει...κάτι την τραβούσε εδώ!Τι ήταν;;; Μα φυσικά η δολοφονία της Πετρούλας και η εξότνωση του Βάγγου! Χαιρέτισε τον Κώστα Χόεν, μπήκε στο αυτοκίνητό της φόρεσε τα ρούχα της νέας της δουλειάς και κατέβηκε Συγγρού!"Όπου και αν πίνεις απόψε Βάγγο, εύχομαι να απολαμβάνεις τις μέρες σου.. γιατί θα είναι και οι τελευταίες σου!!!!!"Φώναξε δυνατά από το παράθυρο ,μα εκείνη τη στιγμή τρεις άντρες την άκουσαν να ομολογεί μια απόπειρα φόνου!!! Ποιοι;;; Ο μυστηριώδης φύλακας άγγελος της, ο McKain και ο Χόεν!!! Η Τζο δεν το κατάλαβα συνέχισε για Συγγρού.Σταμάτησε μία κοπέλα και την ρώτησε, ποια είναι τα όρια της κάθε κοπέλας, ώστε να αποφύγει τα μαλλιοτραβήγματα.. βρήκε τη γωνιά της, άναψε ένα τσιγάρο και μεταμφιεσμένη έπιασε δουλειά. Η ώρα περνούσε.. η Τζο είχε κουραστεί πακέτο της τελείωσε και ξεκίνησε να πάει να πάρει τσιγαρά. Ξαφνικά, ένας άντρας την σταματάει και την ρωτάει:"Πόσο πάει,κούκλα μου;;;" Ήταν αυτός!!! Στο πρόσωπό του η Τζο διέκρινε το βλέμμα του βιαστή, του δολοφόνου, του εκβιαστή, του υποκριτή, του ψεύτη, του δολοπλόκου και του βίαιου, όλα αυτά σε ένα ζευγάρι καστανά μάτια! Χαμογέλασε με ύφος και του ζήτησε εκατό ευρώ, για να περάσει μία βραδιά μαζί του! "Είναι το τελευταίο σου βράδυ στη ζωή Βαγγο…το τελευταίο!!!"
          Ο Βάγγος την έβαλε στο αυτοκίνητο και την πήγε βόρεια.. πιο βόρεια.. και άλλο βόρεια!
"Μα που πάμε;;;" Ρώτησε η Τζο."Στο σαλέ μου στη Αράχωβα"είπε με ύφος νεόπλουτου ο Βάγγος."Έχει ο Βάγγος Σαλε;;;Ωχ,μήπως με κατάλαβε;;; Σκέφτηκε η Τζο και είπε στο Βάγγο αν γίνεται να μείνουν στη πόλη γιατί είχε ένα σημαντικό ραντεβού με πελάτη την επόμενη μέρα. Εκείνος της έγνεψε αρνητικά! "Σε πληρώνω και θα κάνεις ότι σου πω, αν δεν σου αρέσει δώσε πίσω τα λεφτά και φύγε!" είπε με εκνευρισμό ο Βάγγος."Δεν πρέπει να χασω αυτή την ευκαιρία, πρέπει να πεθάνει σήμερα!" σκέφτηκε η Τζο και αγκάλιασε τον Βάγγο, δείχνοντας του πως θέλει να μείνει κοντά του.Έφτασαν Αράχωβα.. έπεφτε τόσο χιόνι και οι δρόμοι ήταν αδύνατο να παραμείνουν ανοιχτοί.."Γαμώ το, πως θα φύγω τώρα που έκλεισαν οι δρόμοι;;; "Σκέφτηκε η Τζο και μπήκε στο Σαλέ του Βάγγου για να ζεσταθεί. Ο Βάγγος της είπε να καθίσει στο τραπέζι.. και έφερε φαγητό, πότο και γλυκό για να φάνε. Το φαγητό ήταν παραδόξως το αγαπημένο φαγητό της Τζο, το κρασί ήταν πάλι από τα αγαπημένα της, το γλυκό ήταν και αυτό από τα αγαπημένα της! Διαβολική σύμπτωση;;; 

Τζο: Κύριε Βάγγο γιατί το φαγητό είναι κρύο;;;
Βάγγος:Μα δεν σου είπα ακόμη το όνομά μου..πως το ξέρεις;;;
(Σιωπή...)
Βάγγος:Το διάβασες στο κουδούνι της εξώπορτας ε;;
Τζο: Ε;;Ναι..ναι!!!
Βάγγος: Τι με ρώτησες πρίν;;;
Τζο:Εεεε..ρώτισα γιατί το φαγητό είναι κρύο;; Μήπως να το ζεστάνουμε;
Βάγγος:Όχι.
Τζο: Γιατί;;
Βάγγος: Γιατί;;
Τζο:Μα, για να το φάμε ζεστό και να το απολαύσουμε.
Βάγγο: Ξέρεις τι λένε;;;Οτι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο!
Τζο: Ειλικρινά δεν σας καταλαβαίνω κύριε Βάγγο,μήπως μπορείτε να μου φέρετε λίγο νερό, παρακαλώ;;

Ο Βάγγος πήγε στην κουζίνα,η Τζο έτρεξε προς την πόρτα, αλλά ήταν κλειδωμένη, το ίδιο και τα παράθυρα! "Με κατάλαβε!!!", σκέφτηκε. Αμέσως άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε το όπλό της. Ο Βάγγος την είδε, έβγαλε το δικό του και το πιστολίδι άρχισε!!!
Βάγγος: Στείλε τα χαιρετίσματα μου στην Πετρούλα!!!
Τζο:ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!Θα σε σκοτώσωωωωωωωω βιαστή, δολοφόνε, δολοπλόκε, εκβιαστή, ψεύτη, υποκριτή!!!!!!!!

          Για κάθε χαρακτηρισμό η Τζο έριχνε και από μία σφαίρα! Οι σφαίρες έπεφταν σαν βροχή, μια βροχή καυτή και άκρως επικίνδυνη!!!! Ο ήχος από το πιστολίδι ήταν τόσο δυνατός που κατάφερε να σκεπάσει του εκκωφαντικούς θορύβους από τα κέντρα διασκέδασης!!! Μα ξαφνικά η Τζο έπεσε κάτω, οι σφαίρες του Βάγγου την βρήκαν στο στομάχι και στο δεξί πόδι !Ο Βάγγος είχε τραυματιστεί και αυτός, το πιστόλι του είχε αδειάσει! Μερικά δάκρυα έπεσαν στο πάτωμα, ήταν δικά της. Γρήγορα τα δάκρυα μετατράπηκαν σε ρυάκια οργής και τα ρυάκια σε ποτάμια φωτιάς, που έρεαν από τα καταγάλανα μάτια της Τζο!!! Οι δύο αντίπαλοι άρχισαν να παλεύουν με νύχια και με δόντια, αλλά ο Βάγγος ήταν πιο δυνατός! Η Τζο έτρεξε στις σκάλες, ο Βάγγος την ακολούθησε, την έπιασε από τα κατάξανθα μαλλιά της και την τραβούσε με δύναμη κάτω! Η σκάλα δεν άντεξε την οργή τους, λύγισε μπροστά στη δύναμη των αντιπάλων και έσπασε σαν κλαδάκι!!!!!
          Την άλλη μέρα ο Άλαν βρήκε την Τζο και τον Βάγγο στο πάτωμα αγκαλιά! Είχαν πληγές, σπασμένα χέρια και κεφάλια και όπως είπαν οι γιατροί, είχαν πάθει και οι δυο αμνησία!!!







Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Ε' Κεφάλαιο.

Συνεχίζουμε το Ε Κεφάλαιο, στα σχόλια αυτής εδώ της ανάρτησης.

Ευχαριστώ για τη συμμετοχή! :)